Λειμωνάριον: Αββάς Κυριακός. Θαυμαστό όραμα για τους δύο Λόγους του Νεστορίου.

 

Επισκεφθήκαμε κάποτε τὸν Ἀββᾶ Κυριακό, τὸν Πρεσβύτερο τῆς Λαύρας τοῦ Καλαμῶνα, ἡ ὁποία βρίσκεται κοντὰ στὸν ἅγιο Ἰορδάνη. Καὶ μᾶς διηγήθηκε τὰ ἑξῆς: 

Λειμωνάριο. Η βάπτιση του μικρού Εβραίου.

 

Ο αββάς Βασίλειος, ο πρεσβύτερος και αναχωρητής, ο οποίος είχε γίνει μοναχός στη Νέα Λαύρα, μας διηγήθηκε ότι είχε ακούσει από κάποιους φιλοχρίστους το ακόλουθο θαύμα.

Σε κάποια πολυάνθρωπη κωμόπολη της Παλαιστίνης κατοικούσαν Χριστιανοί και Εβραίοι και είχαν πολλά ζώα. Είχαν δε την εξής πατροπαράδοτη συνήθεια: Καθημερινά συνάθροιζαν την αυγή τα ζώα στην είσοδο της κωμοπόλεως και ο καθένας έστελνε μαζί με τα ζώα του τον γιο του ή τον δούλο του. Αυτοί έπαιρναν τα ζώα και τροφές για τον εαυτό τους, πήγαιναν στην εξοχή κι εκεί έμεναν μέχρι το βράδυ, οπότε τα έφερναν πίσω καθώς έδυε ο ήλιος.

 

Λειμωνάριον: Περί παιδός Ιουδαίου βαπτισθέντος και θεωρίας αυτού.

 

Σε αυτόν τον πανόσιο πατέρα μου Ιωάννη ήλθε ένα εβραιόπουλο από την Ανατολή, δεκαεπτά περίπου χρονών, έχοντας γλυτώσει από την αιχμαλωσία και παρακαλούσε τον άγιο με θέρμη να τον βαπτίσει. Όταν έφτασε η εορτή των Θεοφανείων, παρακαλούσε ακόμη περισσότερο να τον αξιώσει ο Θεός αυτήν την ημέρα του αγίου φωτίσματος. Ο θεοφόρος αρχιερέας, έχοντας θάρρος στην χάρη του Αγίου Πνεύματος, που ενοικούσε σ’ αυτόν, είπε στο παιδί: 

 

Λειμωνάριο: Οι αββάδες Ιουλιανός και Συμεών.

 

Μπορείτε να διαβάσετε εδώ τα υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου: Χαρίσματα και χαρισματούχοι. Ανθολογία χαρισματικών εκδηλώσεων.

---

Οι αββάδες Ιουλιανός και Συμεών

Ιωάννης Μόσχος. Λειμωνάριο.

 

Το Λειμωνάριο ή Λειμών είναι έργο του μοναχού και περιηγητή Ιωάννη Μόσχου, που γράφτηκε στις αρχές του 7ου αι. μ.Χ. στη Ρώμη  (κατ’ άλλους στην Κωνσταντινούπολη), προς το τέλος του βίου του. Ἡ παράδοση διασώζει αὐτὸ τὸ ἔργο μὲ τοὺς τίτλους, Λειμωνάριον, Νέος Παράδεισος, ἢ Νέον Παραδείσιον, Λειμὼν Πνευματικὸς καὶ στὴ λατινικὴ Pratum Spirituale.

Αποτελεί συλλογή υλικού, διδαχές αγίων πατέρων και διηγήσεις από τον βίο μοναχών και ερημιτών ασκητών, που διασώζει δείγματα και εκφάνσεις της σοφίας και του τρόπου ζωής των πατέρων της ερήμου.