ΝΕΟΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ
Το σύγχρονο «προσωπείο» του αντιχρίστου
Ιουλιανός ο Παραβάτης
β' Ο χαρακτήρας του
Πηγή: Περιοδικόν "Η Δράσις μας"
Πριν
παραθέσουμε κρίσεις μεταγενεστέρων ιστορικών για τον χαρακτήρα του
Ιουλιανού, ας δούμε πως τον περιγράφει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, η
μεγάλη, ευγενική και πνευματική αυτή προσωπικότητα που τον γνώρισε, μαζί
με τον Μ. Βασίλειο, κατά την εξάμηνη παραμονή του στην πόλη των Αθηνών
(Μάιο-Νοέμβριο του 355). Εγώ, γράφει ο άγιος Γρηγόριος, αυτά που οι
άλλοι τα είδαν στο πρόσωπο του Ιουλιανού όταν πια έγινε αυτοκράτορας, τα
έβλεπα κατά κάποιον τρόπο και από μακριά, από τότε που ήμουν μαζί του
στις Αθήνες. Διότι ήλθε εκεί μετά τα όσα έγιναν στον αδελφό του (Σ.Σ.
εννοεί την καταδίκη του αδελφού του Γάλλου σε θάνατο το 354), αφού
ζήτησε και έλαβε προς τούτο άδεια από τον βασιλέα. Ο λόγος της αφίξεώς
του στις Αθήνες ήταν διπλός: Ο ένας, περισσότερο ευπρεπής, ήταν η φήμη
της Ελλάδος και των εκεί εκπαιδευτηρίων. ο άλλος, περισσότερο μυστικός
και γνωστός μόνο σε λίγους, ήταν να συναναστρέφεται τους υπάρχοντες στη
πόλη θύτες των ειδώλων και απατεώνες, που συμφωνούσαν με τις αντιλήψεις
του, καθόσον δεν είχε ακόμη ελευθερία δράσεως η ασέβεια (η
ειδωλολατρία). Τότε λοιπόν εγώ, συνεχίζει ο άγιος Γρηγόριος, δεν γνωρίζω
να έγινα μάντης κακός για τον άνδρα, αν και ήταν ένας από τους εκ
φύσεως όχι καλούς γύρω από αυτά τα πράγματα. Αλλά με έκανε προφητικό «η
του ήθους ανωμαλία» και ο περισσός εκφυλισμός του, εάν βέβαια υπάρχει
«μάντις άριστος», που γνωρίζει να μαντεύει «καλώς».