Ο σημερινός άνθρωπος έχει παγιωθεί σε μια αυτοδικαίωση που συνήθως
εκφράζεται ως εξής: «Είμαι καλός άνθρωπος, δε σκότωσα κανέναν, δεν
πείραξα κανέναν, δίνω και ελεημοσύνη που και που οπότε γιατί να μη με
σώσει ο Θεός;».
Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι ο Θεός είναι ένας αιώνιος χωροφύλακας και
ότι η σωτηρία είναι μια κατάσταση που ο άνθρωπος κερδίζει μέσα από μια
τήρηση εντολών του φαίνεσθαι. Μιλάμε για μια τρομερή πλάνη που οφείλουμε
να θεραπεύσουμε ώστε ο άνθρωπος να μην κολυμπάει στο ψέμα και την
υποκρισία.
