«Ύψωσα δυνατά τη φωνή μου προς τον Κύριο, και με φωνή μέσα από την καρδιά μου παρακάλεσα τον Κύριο» (Ψαλμ. 141, 2).

Εδώ μαθαίνομε δύο αρετές, την ακούραστη προθυμία και την σωστά διατεταγμένη σκέψη, και εκτός από αυτά και ένα τρίτο, ότι η φωνή είναι εκείνου (του Ψαλμωδού). Γιατί ούτε όλοι υψώνουν δυνατή φωνή, ούτε φωνάζουν προς τον Θεό, ούτε το κάνουν αυτό με τη δική τους φωνή, αλλά πρέπει όλα αυτά να συμπέσουν. Όποιος φωνάζει εναντίον των εχθρών δεν θα βγάλει φωνή ανθρώπου, αλλά θηρίου και φιδιού. Ο ράθυμος, και που δεν ακούει αυτά που λέει, δεν φωνάζει προς τον Θεό, αλλά μιλάει άσκοπα και στα χαμένα.

Όποιος δεν διεγείρει τη διάνοια του, ακόμα και αν κραυγάζει δυνατά, και πάλι αυτός δεν φωνάζει. Γιατί φωνή, όπως είπα πολλές φορές προηγουμένως, δεν ονομάζει την ένταση της αναπνοής, αλλά τη σωστά διατεταγμένη σκέψη. Δεν είναι όμως αυτός τέτοιος, αλλά συγκεντρώνει αυτά τα τρία· ότι και φωνάζει, και φωνάζει προς τον Θεό, και με τη δική του φωνή. Γι’ αυτό λέει δύο φορές «Με τη φωνή μου», και «με τη φωνή μου».

ΕΠΕ. (Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας).
Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Άπαντα τα έργα. 3
Τα Αμφιλόχια Γ΄. Ερωταποκρίσεις (ΡΜΒ΄ – ΤΚΘ΄).
εκδ. οίκος το Βυζάντιον, Θεσσαλονίκη 2001.

«Κύριε, μη με ελέγξεις πάνω στο θυμό σου, ούτε να με τιμωρήσεις πάνω στην οργή σου» (Ψαλμ. 6, 1).

 ΕΡΩΤΗΣΗ 288η. «Κύριε, μη με ελέγξεις πάνω στο θυμό σου, ούτε να με τιμωρήσεις πάνω στην οργή σου» (Ψαλμ. 6, 1).

Ελληνική Γλώσσα τεράστια η προσφορά της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Ελληνική Γλώσσα τεράστια η προσφορά της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Μέγας Φώτιος

Ο Iσαπόστολος Άγιος Μέγας Φώτιος υπέρμαχος των γραμμάτων. Διέσωσε την αρχαία γραμματεία.

ΗΠΑ: Οικουμενιστική – διαθρησκειακή δέηση σε ορθόδοξο ναό με ΛΟΑΤΚΙ-επίσκοπο

Φωτό

ΗΠΑ: Οικουμενιστική – διαθρησκειακή δέηση σε ορθόδοξο ναό με ΛΟΑΤΚΙ-επίσκοπο

Απόκριες: Η διονυσιακή λατρεία που επιβιώνει στις μέρες μας

 

Πυροβολισμοί, ταμπούρλα να ξεκουφαίνουν, τυμπανοκρουσίες κι ένας κήρυκας να αναγγέλλει τον ερχομό των Αποκριών. Και να καλεί τα πλήθη: «Όποιος δεν έχει θρεφτάρι, να αγοράσει». Στο Βυζάντιο, η προτροπή ήταν επιτακτική: «Προσφωνούμαι σοι, πτωχέ, το σακκίν (σακάκι) σου πώλησον, την εορτήν διάβασον». Αργότερα, στη Νάξο, έγινε πιο πρακτική: «Προφωνεύγω σε, φτωχέ, κι αν δεν έχεις να αγοράσεις, κλέψε». Η πρώτη βδομάδα της Αποκριάς δε σηκώνει αστεία. Απαιτεί κρεατικό στο σπίτι, γουρουνόπουλο αν γίνεται, κι αναγγέλλεται πομπωδώς, εξού και ονομάζεται «Προφωνή» (και «Αμολητή», καθώς οι ψυχές των νεκρών φεύγουν από τον Κάτω Κόσμο και αμολιούνται στον Πάνω). «Κρεατινή» η δεύτερη βδομάδα, επειδή δεν τηρείται η νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής (και «Άρτσι βούρτσι», επειδή όλοι τρώνε ό,τι τύχει, «όπως οι Αρμένιοι»). Και «Τυρινή» ή «Μακαρονού» η τρίτη, καθώς το τυρί και τα ζυμαρικά κυριαρχούν στο τραπέζι.

Τα πρώτα ελληνικά θέατρα, όπως άλλωστε και το ίδιο το δράμα, συνδέονται με τη λατρεία του Διονύσου

 

Το αρχαίο ελληνικό δράμα

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

 

Το δράμα είναι μια σύνθετη θεατρική - ποιητική δημιουργία που αποτέλεσε την πιο ανώτερη πνευματική έκφραση της κλασικής εποχής. Σ’ αυτό το ποιητικό είδος χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από το Έπος και τη Λυρική ποίηση, ενώ κατά την παρουσίασή μπροστά στο κοινό, τον ποιητικό λόγο συνόδευαν η μουσική και η όρχηση, γιατί το δράμα δεν προοριζόταν για μια απλή ανάγνωση ή απαγγελία, αλλά για παράσταση ενός συγκλονιστικού γεγονότος, που εξελισσόταν σαν ζωντανή πραγματικότητα μπροστά στους θεατές.

 

Το θέατρο είχε σταθεί ως ένας από τους τόπους μαρτυρίου των πρώτων Χριστιανών

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ 

 Μάθημα 5^ο

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ

Βυζάντινο Θέατρο

Πρόλογος

Ως Μεσαίωνας ορίζεται η χρονική περίοδος της Ευρωπαϊκής ιστορίας, από τον 5ο μέχρι το 15ο αιώνα μ.Χ.. Ξεκίνησε με την κατάλυση του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους(476 μ.Χ.) ή κατ' άλλους με το θάνατο του Ιουστινιανού Α΄(565 μ.Χ.) , του αυτοκράτορα υπό τον οποίο αναβίωσε η παλαιά ισχύς και έκταση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τελείωσε συμβατικά το 1492 μ.Χ., με την ανακάλυψη της Αμερικής. (476 μ.Χ. – 1492). Ο Μεσαίωνας είναι η μεσαία από τις τρεις παραδοσιακές διαιρέσεις της Δυτικής Ιστορίας: Αρχαία, Μεσαιωνική και Νεότερη. Ο Μεσαίωνας με τη σειρά του παραδοσιακά διαιρείται σε τρεις υποπεριόδους, τον Πρώιμο, τον Ώριμο ή Μέσο, και τον Ύστερο Μεσαίωνα.

Επίπληξις προς τους εγκαταλείψαντας την συγκέντρωσιν της Εκκλησίας και εις τας ιπποδρομίας και τα θέατρα απελθόντας και ότι πρέπει να φροντίζωμεν περί των αμελούντων αδελφών και τους νεοβαπτισθέντας.

 Κατήχησις ΣΤ΄. Του αυτού. Επίπληξις προς τους εγκαταλείψαντας την συγκέντρωσιν της Εκκλησίας και εις τας ιπποδρομίας και τα θέατρα απελθόντας και ότι πρέπει να φροντίζωμεν περί των αμελούντων αδελφών και τους νεοβαπτισθέντας. ΕΔΩ 

 

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Άπαντα των Αγίων Πατέρων.(Τόμος 7). Κατηχήσεις Α΄- Η΄.

 ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΥ Ι . ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 1 ΕΩΣ 40

Γιατί μεταξύ του θεάτρου και της συναγωγής δεν υπάρχει καμιά διαφορά;

 

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Κατά Ιουδαίων, Λόγος Α΄. (1)

Άκουσε λοιπόν πως λέει ο προφήτης να νηστεύουμε· «αγιάσατε νηστεία», λέει· δεν είπε, πομπεύσατε νηστεία. «Κηρύξατε θεραπεία, συγκεντρώστε όλους τους πρεσβυτέρους» (Ιω. 1, 14). Αλλ’ αυτοί, αφού οργάνωσαν συμμορίες από μαλθακούς τύπους και συγκέντρωσαν ένα μεγάλο συρφετό πορνευομένων γυναικών, οδηγούν όλο το θέατρο και τους μίμους της σκηνής στη συναγωγή. Γιατί μεταξύ του θεάτρου και της συναγωγής δεν υπάρχει καμιά διαφορά. Και γνωρίζω, ότι μερικοί θεωρούν πολύ τολμηρό τον λόγο αυτό που είπα, ότι δηλαδή δεν υπάρχει καμιά διαφορά μεταξύ θεάτρου και συναγωγής, αλλά κι εγώ τους κατηγορώ για την τόλμη τους, αν βέβαια έχουν διαφορετική γνώμη. Γιατί, αν αυτά είναι δικά μου λόγια, τότε κατηγόρησε με, αν όμως επαναλαμβάνω τα λόγια του προφήτη, τότε δέξου τη γνώμη αυτή.