ΑΡΧΙΚΗ

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΑΛΛΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΞΕΝΟ

 

δηλαδη Τζαμπα ο αγωνασ του μακ.χριστοδοΥλου τζαμπα περι ταυτοτητων του αγ.παισιου ΚΑΙ των αγιων πατερων .

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΓΙΑ ΔΕΙΤΕ ,ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ , ΣΑΣ ΕΒΓΑΛΕ ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΡΤΑ.

Επισκόπηση AI
Η Αποκάλυψη του Ιωάννη είναι το τελευταίο βιβλίο της Καινής Διαθήκης και το μοναδικό αμιγώς προφητικό και εσχατολογικό βιβλίο της.
 Αποτελείται από συμβολικά οράματα που αφορούν τη σύγκρουση του καλού με το κακό, τη νίκη του Ιησού Χριστού και την τελική αποκατάσταση της βασιλείας του Θεού.
To αμιγώς είναι ελληνικό επίρρημα που σημαίνει αποκλειστικά, καθαρά, εντελώς ή μόνο.

Ιερατική σύναξη Μητροπόλεως Δημητριάδος - Η Αποκάλυψη είναι ποιητικό βιβλίο και Όχι Προφητικό


Διαβάζουμε στην χθεσινή Ιερατική σύναξη της Μητρόπολης Δημητριάδος Ομιλητής ήταν Πρωτ. Αντώνιος Πινακούλας..

Ο π. Αντώνιος έφερε συγκεκριμένα παραδείγματα λανθασμένης ερμηνείας της. Π.χ., το «θηρίο» δεν αναφέρεται στο μέλλον, αλλά στην εποχή που ο Ιωάννης συγγράφει την Αποκάλυψη και θέλει να αποτρέψει από λανθασμένες ερμηνείες μελλοντικών εποχών. Τα ονόματα της βλασφημίας αναφέρονται σε αυτοκράτορες που, αυθαιρέτως, έλαβαν θεϊκούς τίτλους. Το «θηρίο» και «ο αριθμός του θηρίου» ήταν ο Νέρων, πρόκειται δηλ. για ιστορικό πρόσωπο της εποχής εκείνης. Το πρόβλημα, λοιπόν, της ερμηνείας της Αποκάλυψης προκύπτει, όταν δεν διαβάζεται στις συντεταγμένες της εποχής της, αλλά με το βλέμμα στο μέλλον.

Συγκεφαλαιώνοντας παρατήρησε τα εξής:

Η Αποκάλυψη είναι ποιητικό βιβλίο, που στοχεύει στα συναισθήματα και στις επιθυμίες.
Δεν πρέπει να ερμηνεύεται κατά λέξη, αλλά να αφήνονται οι εικόνες να μας μιλήσουν.
Ο Ιωάννης συνέθεσε, με δημιουργικό τρόπο, τα στοιχεία της εποχής του και δεν διατύπωσε προφητεία.
Η Αποκάλυψη είναι παράθεση άλλων προφητειών.
Εξηγεί την καθυστέρηση της Β΄ Παρουσίας του Κυρίου
Ο Αντίχριστος, το θηρίο, ο αριθμός του και το χάραγμα, αφορούν το πρόσωπο του Νέρωνος. Δεν αναφέρονται στο μέλλον, αλλά σε δεδομένα εκείνης της εποχής
Ο Ιωάννης είναι Θεόπνευστος. Μαρτυρεί την πίστη στο εσφαγμένο αρνίο, τον Χριστό, σ’ Αυτόν που έρχεται.
Όταν ερμηνεύεται με τον τρόπο αυτό η Αποκάλυψη, κατά τον π. Αντώνιο, δεν δημιουργούνται ποιμαντικά προβλήματα. Διαφορετικά, κυριαρχεί ο φόβος για όσα συμβαίνουν, που συνδέονται με την δήθεν έλευση του αντιχρίστου. Η Εκκλησία, διά των ποιμένων Της, οφείλει να διδάσκει τον ορθό τρόπο ερμηνείας της Αποκαλύψεως.

_____________________
Να θέσουμε κάποια ερώτημα και προβληματισμούς 

Η Αποκάλυψη είναι ποιητικό βιβλίο ή προφητικός λόγος του Θεού;

Σύμφωνα με την παρουσίαση της εισήγησης, η Αποκάλυψη χαρακτηρίστηκε ως ποιητικό βιβλίο, το οποίο χρησιμοποιεί σύμβολα και μεταφορές, ενώ υποστηρίχθηκε ότι ο Απόστολος Ιωάννης δεν διατύπωσε προφητεία για μελλοντικά γεγονότα, αλλά συνέθεσε δημιουργικά στοιχεία της εποχής του.

Ασφαλώς, η επισήμανση ότι η Αποκάλυψη δεν πρέπει να ερμηνεύεται αυθαίρετα, ούτε να χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια φόβου και πανικού στους πιστούς, είναι απολύτως σημαντική. Η Εκκλησία οφείλει να προστατεύει το ποίμνιό της από αυθαίρετες ερμηνείες, ανεύθυνες προβλέψεις και εύκολους χαρακτηρισμούς ανθρώπων, γεγονότων και τεχνολογικών εξελίξεων ως δήθεν σημείων του Αντιχρίστου.

Ωστόσο, ένα ουσιαστικό θεολογικό ερώτημα παραμένει: Μπορούμε πράγματι να χαρακτηρίσουμε την Αποκάλυψη ως ποιητικό βιβλίο, αρνούμενοι τον προφητικό της χαρακτήρα;

Η ίδια η Αποκάλυψη αυτοχαρακτηρίζεται ως προφητεία

Πριν από οποιαδήποτε ερμηνευτική προσέγγιση, οφείλουμε να ακούσουμε τον ίδιο τον ιερό συγγραφέα.

Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης γράφει:

«Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα».

(Αποκάλυψη 1,3)

Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος ο Ιωάννης χαρακτηρίζει το περιεχόμενο του βιβλίου ως «λόγους τῆς προφητείας».

Μάλιστα, προς το τέλος της Αποκάλυψης επαναλαμβάνεται:

«Μὴ σφραγίσῃς τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου».

(Αποκάλυψη 22,10)

Επομένως, το προφητικό στοιχείο δεν αποτελεί μεταγενέστερη ανθρώπινη προσθήκη. Βρίσκεται μέσα στο ίδιο το θεόπνευστο κείμενο.

Το γεγονός ότι η Αποκάλυψη χρησιμοποιεί συμβολική, ποιητική και εικονική γλώσσα δεν αναιρεί τον προφητικό της χαρακτήρα. Άλλωστε, η προφητική γραμματεία της Παλαιάς Διαθήκης χρησιμοποιεί συχνά οράματα, συμβολισμούς και εικόνες για να μεταδώσει τα μηνύματα του Θεού.

Το θηρίο και ο αριθμός 666 – Αρκεί η ιστορική ερμηνεία;

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της εισήγησης αφορά την ταύτιση του θηρίου και του αριθμού 666 με τον αυτοκράτορα Νέρωνα.

Η σύνδεση αυτή δεν είναι αβάσιμη. Η αριθμητική αντιστοιχία του ονόματος «Νέρων Καίσαρ», όταν αποδοθεί με εβραϊκούς χαρακτήρες, οδηγεί στον αριθμό 666.

Πρόκειται για μία γνωστή ιστορική ερμηνευτική προσέγγιση, η οποία συνδέεται με το περιβάλλον των διωγμών και της αυτοκρατορικής λατρείας κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες.

Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή.

Το γεγονός ότι ο Νέρων μπορεί να αποτελεί ιστορική αναφορά ή πρότυπο της αντιχριστιανικής εξουσίας δεν σημαίνει αυτομάτως ότι εξαντλείται σε αυτόν ολόκληρη η σημασία του θηρίου.

Η ιστορική διάσταση δεν αποκλείει την εσχατολογική προοπτική.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Αποκάλυψη απευθύνεται στις πρώτες χριστιανικές κοινότητες, αλλά το μήνυμά της αφορά ολόκληρη την Εκκλησία, σε κάθε εποχή, μέχρι τη συντέλεια των αιώνων.

Τι μας διδάσκει ο Άγιος Ανδρέας Καισαρείας;

Ιδιαίτερη σημασία έχει η ερμηνευτική παράδοση του Αγίου Ανδρέα Καισαρείας, ο οποίος συνέγραψε ένα από τα σπουδαιότερα πατερικά υπομνήματα στην Αποκάλυψη.

Ο Άγιος δεν περιορίζει την ερμηνεία του αποκλειστικά στα ιστορικά γεγονότα της εποχής του Ιωάννη. Αναγνωρίζει την ιστορική διάσταση των συμβολισμών, αλλά διατηρεί και την προοπτική των μελλοντικών εσχατολογικών γεγονότων.

Μάλιστα, στην προσέγγισή του για τον αριθμό 666 δεν προχωρεί σε αυθαίρετη και οριστική ταυτοποίηση συγκεκριμένου προσώπου.

Η πατερική αυτή παρακαταθήκη μάς υπενθυμίζει ότι η Αποκάλυψη χρειάζεται ταπείνωση, προσεκτική μελέτη και εκκλησιαστικό φρόνημα.

Δεν μπορούμε να περιορίζουμε το περιεχόμενό της σε μία μόνο ιστορική περίοδο, παραγνωρίζοντας τη συνολική μαρτυρία της.

Η Αποκάλυψη δεν είναι βιβλίο φόβου, αλλά βιβλίο ελπίδας

Από την άλλη πλευρά, θα ήταν εξίσου λανθασμένο να χρησιμοποιούμε την Αποκάλυψη για να τρομοκρατούμε τους ανθρώπους.

Οι νέες ταυτότητες, ο προσωπικός αριθμός, οι τεχνολογικές εξελίξεις και οι πολιτικές αποφάσεις δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται αυθαίρετα ως εκπλήρωση συγκεκριμένων προφητειών.

Ούτε είναι ορθό να παρουσιάζεται κάθε κοινωνική αλλαγή ως απόδειξη ότι πλησιάζει η εμφάνιση του Αντιχρίστου.

Η Εκκλησία δεν καλεί τους πιστούς σε πανικό, αλλά σε εγρήγορση, μετάνοια, προσευχή και πνευματική διάκριση.

Ο Χριστός δεν θέλησε να γνωρίζουμε ημερομηνίες και χρονοδιαγράμματα για τη συντέλεια του κόσμου. Μας κάλεσε να είμαστε πάντοτε έτοιμοι.

Η Αποκάλυψη δεν γράφτηκε για να ικανοποιήσει την ανθρώπινη περιέργεια σχετικά με το μέλλον. Γράφτηκε για να φανερώσει ότι, όσο κι αν επικρατεί το κακό στον κόσμο, η τελική νίκη ανήκει στον Χριστό.

Το Αρνίον το εσφαγμένον είναι ο μεγάλος Νικητής

Στο κέντρο ολόκληρης της Αποκάλυψης βρίσκεται ο Χριστός, το Αρνίον το εσφαγμένον.

Εκείνος είναι ο Κύριος της ιστορίας. Εκείνος που νίκησε τον θάνατο, που συνέτριψε τη δύναμη του διαβόλου και που θα έλθει και πάλι εν δόξῃ για να κρίνει ζώντας και νεκρούς.

Η Εκκλησία δεν περιμένει την επικράτηση του Αντιχρίστου. Προσδοκά την ένδοξη παρουσία του Χριστού.

Και η Αποκάλυψη ολοκληρώνεται με τη συγκλονιστική προσδοκία:

«Ναί, ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ».

(Αποκάλυψη 22,20)

Αυτή είναι η φωνή της Εκκλησίας. Όχι η φωνή του φόβου, αλλά η φωνή της προσμονής και της ελπίδας.

Επίλογος – Δεν πρέπει να αφαιρούμε από την Αποκάλυψη όσα η ίδια μαρτυρεί

Η Αποκάλυψη είναι πράγματι γεμάτη συμβολισμούς, εικόνες, μεταφορές και ποιητικές εκφράσεις. Είναι όμως ταυτόχρονα ένα θεόπνευστο προφητικό και αποκαλυπτικό βιβλίο.

Η ιστορική της ερμηνεία είναι απαραίτητη. Η αποφυγή αυθαίρετων προβλέψεων είναι αναγκαία. Η ποιμαντική ευθύνη των κληρικών είναι μεγάλη.

Όμως, άλλο πράγμα είναι να απορρίπτουμε τις λανθασμένες ερμηνείες και άλλο να περιορίζουμε την προφητική μαρτυρία της Αποκάλυψης αποκλειστικά στο ιστορικό παρελθόν.

Δεν πρέπει να φοβόμαστε την Αποκάλυψη. Πρέπει να τη μελετούμε με πίστη, διάκριση και ταπείνωση, έχοντας πάντοτε ως οδηγό την Αγία Γραφή και την ερμηνευτική παρακαταθήκη των Αγίων Πατέρων.

Διότι η Αποκάλυψη δεν μας αποκαλύπτει απλώς το σκοτάδι του κόσμου. Μας φανερώνει ότι το σκοτάδι δεν θα νικήσει ποτέ το Φως του Χριστού.

Και αυτό είναι το μεγαλύτερο μήνυμά της:

Ο Χριστός είναι ο Νικητής. Και η Εκκλησία Του προσδοκά τη Βασιλεία Του.

Αγαπώ τον Χριστό – Ορθόδοξο Χριστιανικό ιστολόγιο προς Δόξαν Θεού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ομιλίες στην Παλαιά Διαθήκη.

  Άγιος Αυγουστίνος Ιππώνος Ομιλίες στην Παλαιά Διαθήκη . Ομιλία κατά Μανιχαίων, περί των χωρίων της Γραφής. «Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐ...

Δημοφιλείς αναρτήσεις