Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος: Πότε να πίνουμε Αγιασμό – Πότε γίνεται το Ευχέλαιο – Οι ιερείς: όργανα του Θεού – Τι σημαίνει το μοναχικό Σχήμα.
Μπορείτε να διαβάσετε ή να αποθηκεύσετε και το υπόλοιπο βιβλίο εδώ: Χειραγωγία στην πνευματική ζωή.
Πότε να πίνουμε Αγιασμό.
Μπορείτε να πίνετε Αγιασμό κάθε μέρα. Στη μονή του Αγίου Σάββα, κοντά στα Ιεροσόλυμα, είδα τους μοναχούς να παίρνουν Αντίδωρο ύστερ’ από κάθε Λειτουργία κι έπειτα να πίνουν Αγιασμό, που βρίσκεται πάντα μέσα σ’ ένα δοχείο, σε συγκεκριμένο σημείο του ναού.
Πότε γίνεται το Ευχέλαιο.
Στον ετοιμοθάνατο άνθρωπο η Εξομολόγηση και η θεία Μετάληψη είναι Μυστήρια πιο απαραίτητα από το Ευχέλαιο. Το Ευχέλαιο δεν προετοιμάζει για την άλλη ζωή. Τελείται για τη θεραπεία ενός αρρώστου και την παράταση της επίγειας ζωής του, παράταση που θα του δώσει την ευκαιρία της μετάνοιας και της σωτηρίας.
Οι ιερείς: όργανα του Θεού.
Δεν πρέπει να λυπάστε, επειδή ο καλός εφημέριος σας πήρε μετάθεση για άλλη ενορία. Ο Κύριος είναι που κυβερνάει την Εκκλησία, το θεανθρώπινο σώμα Του, και όλα όσα υπάρχουν σ’ αυτήν. Οι ιερείς είναι απλά τα όργανα Του. Οτιδήποτε χρειάζεται ο καθένας μας, του το προσφέρει ο Κύριος μέσω του λειτουργού Του, όποιος κι αν είναι – ενάρετος ή αμαρτωλός, μορφωμένος ή αγράμματος -, φτάνει να τον πλησιάζουμε με ολόθερμη πίστη και απλότητα.
Τι σημαίνει το μοναχικό Σχήμα.
Με ρωτάτε: “Τι να κάνω; Να γίνω μοναχός ή όχι;”. Αυτό θα το αποφασίσετε εσείς. Εγώ δεν μπορώ – και δεν πρέπει – να σας υποδείξω τι θα κάνετε.
Το μοναχικό Σχήμα φανερώνει ότι ο μοναχός, που το φοράει, είναι νεκρός, ή μάλλον ζωντανός νεκρός. Είναι νεκρός για την παρούσα ζωή και ζωντανός για τη μέλλουσα.
Πάνω στο Σχήμα είναι κεντημένος ένας μεγάλος σταυρός. Αυτό σημαίνει πως ο μοναχός είναι καρφωμένος, όπως ο Χριστός, πάνω σ’ ένα σταυρό, εκούσια σταυρωμένος, δηλαδή νεκρός για τον κόσμο, την αμαρτία και τα πάθη.
Αν θέλετε να γίνετε μοναχός, πρέπει να βιώνετε βαθιά και μόνιμα αυτό το αίσθημα της αυτοσταυρώσεως. Διαφορετικά, μη βιαστείτε να λάβετε το Σχήμα. Είστε ακόμα πολύ νέος, άλλωστε…
Η αυτοσταύρωση, όπως καταλαβαίνετε, είναι εσωτερική κατάσταση, ανεξάρτητη από εξωτερικές αμφιέσεις. Μπορεί, λοιπόν, παίρνοντας το μοναχικό Σχήμα, να φαίνεστε αυτοσταυρωμένος, χωρίς όμως να είστε πραγματικά. Και τότε δεν θα είστε αληθινός μοναχός. Αλλά τί; Θεατρίνος! Για γέλια! Οι άνθρωποι, βέβαια, αγνοώντας την υποκρισία σας, ίσως δεν θα γελάνε. Ούτε οι άγγελοι – γιατί αυτοί θα κλαίνε! Οπωσδήποτε, όμως, θα γελάνε μαζί σας οι δαίμονες, και μάλιστα τόσο, που, αν ακούγονταν, θα κούφαιναν τον κόσμο όλο!
Αναμφίβολα, η έλλειψη του αισθήματος της αυτοσταυρώσεως κατά την ώρα της Κουράς είναι δυνατό να αναπληρωθεί αργότερα. Αλλά μπορεί κανείς να το εγγυηθεί; Όχι. Πιο σίγουρο, λοιπόν, είναι τούτο: Πρώτα να σταυρώσετε τον εαυτό σας και μετά να λάβετε το Σχήμα.
Στην αρχή, φυσικά, η βίωση της αυτοσταυρώσεως ίσως να είναι ρηχή και ασθενική. Δεν πειράζει. Φτάνει να υπάρχει σταθερή βούληση για σκληρό πνευματικό αγώνα, που θα κάνει σιγά-σιγά το αίσθημα αυτό να ριζώσει, να απλωθεί και να κυριαρχήσει στην καρδιά.
Χειραγωγία στην πνευματική ζωή.
εκδ. Ιεράς Μονής Παρακλήτου, Ωρωπός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου