«Κύριε, μη με ελέγξεις πάνω στο θυμό σου, ούτε να με τιμωρήσεις πάνω στην οργή σου» (Ψαλμ. 6, 1).

 ΕΡΩΤΗΣΗ 288η. «Κύριε, μη με ελέγξεις πάνω στο θυμό σου, ούτε να με τιμωρήσεις πάνω στην οργή σου» (Ψαλμ. 6, 1).

---

Όταν ακούσεις για θυμό και οργή του Θεού, μην υποπτευθείς τίποτε το ανθρώπινο γιατί τα λόγια αυτά λέγονται από συγκατάβαση, αφού το Θείο είναι απαλλαγμένο από όλα τα πάθη. Εκφράζεται όμως μ’ αυτόν τον τρόπο, για ν’ αγγίξει τη σκέψη των παχύτερων πνευματικά. Γιατί και εμείς, όταν μιλούμε σε βαρβάρους, χρησιμοποιούμε τη δική τους γλώσσα, και όταν μιλούμε σε παιδί, ψελλίζουμε μαζί του και εμείς έστω κι αν είμαστε άπειρα σοφότεροι του.

Εξάλλου και ο θυμός και η οργή δεν παρουσιάζονται κατ’ ανάγκην ως πάθος εκείνων που εκδηλώνουν αυτά. Γιατί το πάθος που δημιουργείται μέσα μας από αυτά συνίσταται σε δύο· σε εκείνον που χτυπά, και σ’ αυτούς που δέχονται τα χτυπήματα και τους δημιουργείται πόνος ψυχής. Καθόσον και εκείνος που θυμώνει η οργίζεται έχει κάποια διάθεση μέσα του, κι αυτός επίσης που δέχεται το ξέσπασμα του θυμού και της οργής και αυτός κυριεύεται από διάθεση ανάλογη προς το πάθημα του. Και στους δύο λοιπόν φαίνεται το πάθος.

Αλλ’ όπως μπορούμε να δούμε κάποτε μόνο αυτόν που θυμώνει και οργίζεται να συναισθάνεται το πάθος, και αυτός που εναντίον του ξεσπά να μένει απαθής και αμετάβλητος, ίσως επειδή θωράκισε την ψυχή του με τη φιλοσοφία και ξεπέρασε την οργή εκείνων που θυμώνουν και οργίζονται, όμως εφόσον το πάθος είναι φανερό και στους δύο, δεν λέγεται καθόλου λιγότερο θυμός ο θυμός και η οργή, έτσι και αν μόνος αυτός που δέχεται τον θυμό και την οργή νιώσει αυτή τη διάθεση, χωρίς αυτός που τα εκδηλώνει να μεταβάλλεται καθόλου η να νιώθει κάποιο πάθος, αυτά δημιουργώντας πάθος και πόνο σ’ αυτόν που τα δέχθηκε, καθόλου λιγότερο, αλλά όμοια κατ’ ακολουθία του λόγου θα καλούνταν θυμός και οργή.

Αλλά και οι γιατροί που εγχειρίζουν και καυτηριάζουν δεν το κάνουν αυτό από θυμό, αλλά με σκοπό τη διόρθωση, δείχνοντας ευσπλαχνία προς τους αρρώστους, θέλουν να τους απαλλάξουν από τα νοσήματα τους. Όταν λοιπόν λέει, «Μη με ελέγξεις πάνω στο θυμό σου», εννοεί αυτό· Μην απαιτήσεις από εμένα τιμωρία για τα αμαρτήματα μου, ούτε και να φερθείς με εκδίκηση προς τα πλημμελήματα μου.

---

ΕΠΕ. (Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας).
Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Άπαντα τα έργα. 3
Τα Αμφιλόχια Γ΄. Ερωταποκρίσεις (ΡΜΒ΄ – ΤΚΘ΄).
εκδ. οίκος το Βυζάντιον, Θεσσαλονίκη 2001. ΕΔΩ

---

 Μπορείτε να διαβάσετε και υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου εδώ: Μέγας Φώτιος: Τα Αμφιλόχια Γ΄. Ερωταποκρίσεις ΡΜΒ΄ – ΤΚΘ΄.

ΕΡΩΤΗΣΗ 290η. «Σ’ εσένα φώναξα δυνατά, Κύριε, άκουσε με» (Ψαλμ. 140, 1).

---

Τα λόγια αυτού Ψαλμού όλοι, που λέει ο λόγος, τα ξέρουν και τα ψάλλουν σε όλη τη ζωή τους, αγνοούν όμως το νόημα κάποιων από αυτά που είπαμε, πράγμα που δεν είναι μικρό προς κατηγορία, το να τα ψάλλεις κάθε μέρα, και ούτε μια φορά να μη έχεις ζητήσει να μάθεις το νόημα αυτών που ψάλλεις.

Γιατί είναι νωθρότητα και αδιαφορία έσχατη να μελετάμε αδιάκοπα τον ψαλμό από την πρώτη ηλικία ως τα έσχατα γηρατειά, και να γνωρίζομε τα λόγια μόνο άδεια από νόημα, και να καθόμαστε δίπλα σε καλά κρυμμένο θησαυρό, και να περιφέρουμε χρηματοφυλάκιο σφραγισμένο, και ούτε την περιέργεια να μη έχει κανείς να μάθει, τι τέλος πάντων σημαίνει αυτό που λέγεται, αν και βέβαια ούτε εκείνο μπορούμε να πούμε, ότι όντας ο Ψαλμός τόσο σαφής, τους αποκοίμισε όλους, και δεν άφησε να ερευνηθεί αυτό που ήταν μέσα στα χέρια τους. Γιατί είναι ασαφής και ικανός να ερεθίσει τον μη τελείως αποκοιμισμένο, και μάλλον και εκείνον που κοιμάται βαθιά.