Κείμενο-ρετρό 80.0: Από τον Άγιο Αντώνιο στον Πρόδρομο Δαγτόγλου
Επιμελείται και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι Βαθιώτης
Στην Φιλοκαλία των Νηπτικών και Ασκητικών διαβάζουμε:¹
Είπεν ο αββάς Αντώνιος, γνωστός και ως «Καθηγητής της Ερήμου» ότι:
«Έρχεται καιρός, ίνα οι άνθρωποι μανώσι, και επάν ίδωσί τινα μη μαινόμενον, επαναστατήσωνται αυτώ λέγοντες ότι, ‘συ μαίνη’, διά το μη είναι όμοιον αυτοίς».
Δηλαδή:
«Θα έλθη καιρός που οι άνθρωποι θα γίνουν μανιακοί και όταν ιδούν κάποιον λογικό, θα ξεσηκωθούν εναντίον του λέγοντας, “εσύ είσαι μανιακός”, για το λόγο ότι δεν είναι όμοιος με αυτούς».
 |
O καιρός αυτός, τον οποίο προφήτευσε ο Μέγας Αντώνιος, ήρθε μαζί με την άφιξη του «αόρατου εχθρού», όπως κάθε άλλο παρά τυχαία ονομάσθηκε ο κορωνοϊός.
Από την κήρυξη της (ψευτο)πανδημίας του κορωνοϊού κατέστη απολύτως σαφές ότι ζούμε στην εποχή του Θαυμαστού Ανάποδου Κόσμου, όπου:
Το λογικό βαπτίζεται παράλογο και το παράλογο βαπτίζεται λογικό.
Ο σκοταδιστής βαπτίζεται διαφωτιστής και ο διαφωτιστής βαπτίζεται σκοταδιστής.
Όποιος ξεσκεπάζει τους συνωμότες βαπτίζεται από αυτούς συνωμοσιολόγος ώστε να μένει τυφλός ο λαός.
Ο ψαγμένος βαπτίζεται ψεκασμένος.
Ο αρνητής του κυρίαρχου ρεύματος βαπτίζεται «επικίνδυνος εχθρός».
Ο οσφυοκάμπτης που αντιγράφει το υπάκουο πρόβατο βαπτίζεται «πρότυπο πολίτη».
Από όλα, όμως, τα αναποδογυρίσματα της λογικής και της αλήθειας, το πιο χτυπητό και ύπουλο θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι η μετατροπή της διαφωνίας σε αρρώστια.
Με τα λόγια του αειμνήστου Προδρόμου Δαγτόγλου:
«Ἡ διαφωνία θεωρεῖται ἀνωμαλία, ἡ ἀντιπολίτευση νευρασθένεια».
 |
Αυτή η τελευταία φράση αντικατοπτρίζει την κλασική προπαγανδιστική πρακτική της ψυχιατρικοποίησης του αντιπάλου (πρβλ. το ad hominem επιχείρημα²), ταιριάζει δε απόλυτα με την προαναφερθείσα προφητεία του Μεγάλου Αντωνίου.
Βρίσκεται γραμμένη στην τελευταία παράγραφο ενός μικρού άρθρου με τίτλο «Όταν οι αντιφρονούντες κλείνονται στα φρενοκομεία», που είχε δημοσιεύσει αυτός ο διακεκριμένος καθηγητής διοικητικού δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1976-1997) στην εφημερίδα «Η Καθημερινή», στο φύλλο της 2ας Φεβρουαρίου 1977.
 |
Το ίδιο άρθρο εντάχθηκε στο βιβλίο του Πρ. Δαγτόγλου «Η κοινωνία μας και η πολιτική της»³.
Εν συνεχεία, παρατίθεται αυτούσιο το συγκεκριμένο κείμενο, προκειμένου να κατανοήσει ο σύγχρονος αναγνώστης πόσο προβλέψιμη μπορεί να γίνει η δαιμόνια ελίτ, όταν αποφασίζει να αμυνθεί αποτελεσματικά σε όσους την αμφισβητούν ή, ακόμη χειρότερα, την αντιμάχονται ενεργά.
Όπως κατ’ επανάληψιν έχει επισημανθεί, το αναποδογύρισμα της λογικής είναι ένα σατανικό τέχνασμα όλων εκείνων που έχουν σπουδάσει τις τεχνικές της προπαγάνδας. Είναι χαρακτηριστικό ότι και ο Δαγτόγλου, σχολιάζοντας το φαινόμενο της ψυχιατρικοποίησης των αντιφρονούντων κάνει λόγο για:
«διαστροφή σατανικότερη καὶ ἀπὸ τὸ εἰδεχθέστερο βασανιστήριο, γιατὶ ἀνατρέπει καὶ ἀντιστρέφει μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ θεμελιώδεις ἀνθρώπινες ἀξίες».
Για να μη χάσουμε, λοιπόν, το μυαλό μας όλοι εμείς που έχουμε αντιληφθεί τους κανόνες του μεταδημοκρατικού παιχνιδιού της ελίτ, ας κρατήσουμε καλά μέσα μας τις βασικές σκέψεις του αρθρογράφου ως πνευματικές αντιστάσεις στην παράνοια που καλλιεργείται από τους υπηρέτες του υβριδικού ολοκληρωτισμού.
Με όσα έχουμε δει να συμβαίνουν στο διάβα της Ιστορίας, αλλά ιδίως τα τελευταία δυστοπικά χρόνια μετά την έλευση του κορωνοϊού, με του οποίου την αφορμή εγκαινιάσθηκε η εποχή της Παγκόσμιας Δικτατορίας, που από υγειονομική τείνει να γίνει πολυμορφική (και κυρίως ηλεκτρονική), δεν αποκλείεται η εξής πιθανότητα:
Να πλησιάζει η ώρα εκείνη όπου θα εξαπλωθεί σχεδόν σε ολόκληρη την οικουμένη ο ολοκληρωτισμός της Σοβιετικής Ένωσης, στα ψυχιατρεία της οποίας εγκλείονταν οι αντιφρονούντες, μια πράξη που αποτελεί τον ορισμό της βαρβαρότητας.
Η αξιολόγηση αυτή συμπορεύεται με εκείνη του Δαγτόγλου, ο οποίος, πριν από μισόν αιώνα, έκανε την ακόλουθη διαπίστωση:
«Ἡ ἐγκάθειρξη τῶν ἀντιπολιτευομένων σὲ ψυχιατρεῖα ἀποτελεῖ τὸ ἄκρον ἄωτον τῆς βαρβαρότητος. Γιατί σημαίνει ὅτι ἡ κριτικὴ τῶν κρατούντων δὲν εἶναι ἁπλῶς ἐσφαλμένη, ἀλλὰ ψυχιατρικῶς ἀνώμαλη».
ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΕΣ ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΑ
Κάθε τόσο μᾶς φτάνουν εἰδήσεις γιὰ τὴν ἐγκάθειρξη σε ψυχιατρικές κλινικὲς ἀντιφρονούντων στο σοβιετικό καθεστώς. Πρόσφατα ὁ διεθνής Τύπος ἀνέφερε ὅτι ὁ Βλαντιμήρ Μπορίσοφ, συνιδρυτής τῆς Σοβιετικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, ποὺ κλείστηκε στο ψυχιατρικό νοσοκομεῖο τοῦ Λένινγκραντ, πιστεύεται ὅτι ἄρχισε ἀπεργία πείνας.
Νὰ ποῦμε ὅτι ἡ «ἰδέα» τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς ψυχιατρικῆς ἐπιστήμης ὡς ὀργάνου καταδυναστεύσεως καὶ βασανισμοῦ τῶν ἀντιπολιτευομένων συμπολιτῶν εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς ἀπεχθέστερες καὶ σατανικότερες στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι περιττό, γιατί εἶναι αὐτονόητο. Ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη ἐπιδιώκει ἀνέκαθεν τὴν ἀνακούφιση τοῦ ἀνθρώπινου πόνου, τὴ θεραπεία τῆς ἀρρώστιας, τὴν ἐξασφάλιση ἢ ἀποκατάσταση τῆς ὑγείας του. Ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ ἀποτρόπαια προνόμια τοῦ αἰώνα μας ἰσότιμο μὲ τὴ χιτλερικὴ ἐξόντωση τῶν Ἑβραίων ὅτι στὴ Σοβιετική Ἕνωση ἡ ἰατρικὴ καὶ ἰδιαίτερα ἡ ψυχιατρικὴ ἐπιστήμη χρησιμοποιείται συστηματικά πιά τόσο γιὰ τὴν ὑπονόμευση ὅσο καὶ γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς ὑγείας τοῦ ἀνθρώπου.
Ἡ διαστροφὴ αὐτὴ εἶναι σατανικότερη καὶ ἀπὸ τὸ εἰδεχθέστερο βασανιστήριο, γιατὶ ἀνατρέπει καὶ ἀντιστρέφει μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ θεμελιώδεις ἀνθρώπινες ἀξίες. Τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὸ συμβαίνει κατὰ σύστημα καὶ δὲν εἶναι πιὰ ἀπροσδόκητο, δὲν τοῦ ἀφαιρεῖ τὸν φρικτὸ χαρακτήρα οὔτε τὴν εἰδησεογραφική του ἀξία.
Καί, πράγματι, στὸν διεθνῆ Τύπο ποιότητος, οἱ εἰδήσεις αὐτὲς ἀναγράφονται τακτικά σπανίως ὅμως στὸν ἑλληνικό Τύπο. Θορυβώδης, πάντως, ἀπογευματινή εφημερίδα, ἐνῶ ἀποσιωπᾶ τις σοβιετικές ψυχιατρικὲς φυλακές, δὲν παραλείπει εὐκαιρία νὰ ἐπιτεθεῖ κατὰ τῆς Δυτικής Γερμανίας, νὰ τὴν κατηγορήσει για χώρα κατεχόμενη ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς (!), για χώρα ποὺ δὲν ἔχει γνωρίσει δημοκρατία ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Βαϊμάρης (!), που διατηρεῖ τὴ νοοτροπία του Νταχάου (!) – καὶ πολλὰ ἄλλα. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι αὐτὰ γράφονται σὲ ἀθηναϊκὴ ἐφημερίδα καὶ ὄχι στὸ ὄργανο τοῦ ἀνατολικογερμανικού καθεστῶτος «Neues Deutschland», ὅπου βέβαια μπορεῖ νὰ τὰ διαβάσει κανεὶς καθημερινά.
Ὅταν, πρὸς τὸ τέλος τῆς δικτατορίας τοῦ Φράνκο, ἔγινε ὁμαδική εκτέλεση ἀντιπάλων τοῦ καθεστώτος, εἶχε ξεσηκωθεί διεθνές κύμα διαμαρτυριών. Εἶχε διατυπωθεῖ, ὅμως, σὲ διάφορους κύκλους καὶ ἀπὸ διάφορα, βέβαια, κίνητρα, τὸ σχόλιο ὅτι παρόμοιες διαμαρτυρίες εἶναι ὑποκριτικές, γιατί γίνονται συνήθως μόνο κατὰ δικτατοριῶν, ὅπως τοῦ Φράνκο, καὶ ἀγνοοῦν τὶς καθημερινές φρικαλεότητες του σοβιετικοῦ καθεστῶτος. Εἶχα τότε ὑποστηρίξει τὴν ἄποψη ὅτι ἡ κατακραυγή κατὰ τῶν ἐκτελέσεων στὴν Ἱσπανία δὲν ἦταν (ὅταν γινόταν ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἀγαποῦν εἰλικρινὰ τὴν ἐλευθερία καὶ τὴ δημοκρατία) ὑποκριτική, ἀλλὰ δικαιολογημένη καὶ μάλιστα ἀπαιτουμένη στὸ ὄνομα τῆς δημοκρατίας, ἐλευθερίας καὶ δικαιοσύνης.
Διάκριση ανάλογα μὲ τὸ χρῶμα τοῦ φασισμοῦ καὶ τὴν πινακίδα τῆς τυραννίας εἶναι ἀνεπίτρεπτη καὶ ἀπαράδεκτη. Βαναυσότητες ἢ φρικαλεότητες παραμένουν βαναυσότητες καὶ φρικαλεότητες, εἴτε γίγονται γιὰ τὸ «συμφέρον τοῦ ἔθνους», εἴτε γιὰ τὸ «συμφέρον τοῦ ἐργαζόμενου λαοῦ». Κανεὶς βερμπαλιστικὸς ἀκροβατισμὸς δὲν μπορεῖ νὰ δικαιολογήσει ἐγκλήματα. Καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπαίσιες πράξεις γίνονται μὲ σύστημα καὶ σχέδιο καὶ ἐκτελοῦνται ἀπὸ τὶς μεγάλες δυνάμεις ἢ «ὑπερδυνάμεις» δὲν μειώνει τὸν ἀπαίσιο χαρακτήρα τους. Τὰ Νταχάου καὶ τὰ Ἄουσβιτς θὰ ἦταν ἐξίσου ἀποτρόπαια, ἂν τὰ ὀργάνωνε ἡ χιτλερική Γερμανία ἢ ἡ δικτατορικὴ Ἱσπανία. Καὶ ἡ διαστροφὴ τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης σὲ σαδιστικό τύραννο τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἐξίσου φρικιαστικὴ, ἂν τὴν ὀργανώνει ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση (ὅπως ξέρουμε μὲ βεβαιότητα) ἢ ἡ Ἀλβανία (ὅπως δὲν ξέρουμε ἀκόμη).
Ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐπιτεύγματα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ εἶναι ἡ ἀρχὴ ὅτι ἀποφάσεις λαμβάνονται ἀπὸ τὴν πλειοψηφία καὶ ὄχι ὁμοφώνως. Ἡ ἀρχὴ τῆς ὁμοφωνίας εἶναι ταυτόσημη εἴτε μὲ τὸ δικαίωμα βέτο τῆς μειοψηφίας (καὶ τὴν παράλυση ἐνδεχομένως ὅλου τοῦ ὀργανισμού), εἴτε μὲ τὸν ἐξαναγκασμὸ τῆς μειοψηφίας νὰ ἀποδεχθεῖ τὴν ἄποψη τῆς πλειοψηφίας (καὶ τὴν κατάργηση ἑπομένως τῆς ἐλευθερίας, μιὰ ποὺ ἐλευθερία στὴν πράξη σημαίνει ἐλευθερία τῆς μειοψηφίας καὶ τῶν ἀντιφρονούντων). Ἡ ἀρχὴ τῆς πλειοψηφίας περιέχει, ἀντιθέτως, τὴν ἀναγνώριση ὑπάρξεως καὶ νομιμοποιήσεως τῆς μειοψηφίας. Ἡ μειοψηφία δὲν καταναγκάζεται νὰ ἐνταχθεῖ στὴν πλειοψηφία, ἀλλὰ διατηρεῖ τὴ δυνατότητα νὰ ἀποκτήσει περισσότερους ὀπαδοὺς καὶ νὰ ἀναπτυχθεῖ σὲ πλειοψηφία.
Στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση γίνεται τώρα κάτι χειρότερο ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν πρωτογόνων Σλάβων ποὺ ἐξόντωναν τοὺς μειοψηφοῦντες καὶ τοὺς ἔκαιγαν τὰ σπίτια (ἢ τὶς καλύβες) τους. Τώρα ἡ διαφωνία θεωρεῖται ἀρρώστια. Ἡ κυβέρνηση καθορίζει τί είναι ψυχική υγεία καὶ τί εἶναι ψυχασθένεια. Φτάσαμε δηλαδὴ σὲ ἕνα βάθος ποὺ τὸ πιστεύαμε ἀπύθμενο. Σὲ μιὰ διαστροφὴ ἰσόβαθμη μὲ ἐκείνη τοῦ ψυχροῦ ἐπιστήμονα ἐγκληματία Χίμμλερ.
Ἡ ἐγκάθειρξη τῶν ἀντιπολιτευομένων σὲ ψυχιατρεῖα ἀποτελεῖ τὸ ἄκρον ἄωτον τῆς βαρβαρότητος. Γιατί σημαίνει ὅτι ἡ κριτικὴ τῶν κρατούντων δὲν εἶναι ἁπλῶς ἐσφαλμένη, ἀλλὰ ψυχιατρικῶς ἀνώμαλη. Ἐδῶ πρόκειται δηλαδὴ ὄχι ἁπλῶς γιὰ πλήρη ἄρνηση τῆς δημοκρατίας, πoὺ στηρίζεται στὴν ἐναλλακτικότητα τῶν λύσεων καὶ ἑπομένως τῶν κρατούντων, ἀλλὰ καὶ [για] τὴν καταφρόνηση τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπινου πνεύματος, δηλαδὴ τῆς ἴδιας τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας. Ἡ διαφωνία θεωρεῖται ἀνωμαλία, ἡ ἀντιπολίτευση νευρασθένεια.
Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.
Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!
Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:
kvathiotis.substack.com/
 |
 |
 |
Βλ. και:
Όταν ο λογικός βαπτίζεται «μανιακός» από τους μανιακούς | ||||||
| ||||||
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης | ||||||
|
Όταν κάποιος θέλει να αμυνθεί στην απολύτως δικαιολογημένη επίθεση που εξαπολύει ο πνευματικός αντίπαλός του, συνηθίζει να καταφεύγει εκ του ασφαλούς στην απαξίωση της προσωπικότητας του συνομιλητή του (εξ ου και ο λατινικός όρος argumentum ad hominem), ώστε να μη χρειάζεται να υπεισέλθει σε αντιπαράθεση επί της ουσίας της προβαλλόμενης επιχειρηματολογίας.
Εκδ. Καθημερινής, 1979, σελ. 132-134.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου